Column Kees Jansen: BHV

BHV

A'j d'r zommers ene in 'n sloot veendt met de skaatsen nog oonder en hee oamt nit mear, dan nit reanimeren.' En a'j dat ne oarge oetsproak veendt, dan: welkom biej de cursus Bedrijfshulpverlening.
Op skole hadden ze BHV'ers neudig. Of ik det wol. 'O gut, joawal, aalt haandig a'j weet wa'j munn doon as d'r braand is.' Geleuwt 't of nit, twee dage cursus en ik wete non alns oawer braand en reanimeren, ofgeropte vingertöpkes en gecompliceerde botbrökken. Ik kan non ook verbeenden tot an heuwdzwachtels an too.
Viej kregen les van nen boom van nen kearl den 't heeln tied iets vuurbiej 'n oam kuijerden. Hee har heel wat ezeen in zin leaven as ambu-chauffeur (ambu zengt dee kearls). En zoonder möaite kuijerden hee oawer hele slimme dinge met lugubere details. Ech gekuijerte van ene den al zo völle zeen hef da'j doar bliekboar zo met umme goat. Oawer of dee ofgeropte vingertöpkes biejvuurbeeld: "Gebeurt wel meer, ook wel geinig. Heb nog een leuk fotootje voor de cursisten." En doar köm hee anzetten met nen foto van 't töpke en 'n trurig stukn vinger. "Heerlijk hè, niks sadistisch hoor. Dat vind ik nou een leuk wondje. Maar wat mot je nou met zo'n vingertoppie," vreug hee, met iets oamtekort. Doar hadden de cursisten wal antwoord op, van gropva heurd of oet 'n Donald Duck: van in 'n moond (neet duursloeken!'), tot in de melk, tot oonder 'n oksel. Mer noa al dee lol zea 'n cursusleider heel ernstig: "Koel houwe, in een zakje, en dan in een zakje ijs." Aander thema: botbrökken. Kon fleenk kraken, zea de cursusleider lollig. Vuural 't scheenbeen. Zee'j nog wal's biej voetballers. Botspleenters mu'j good vuur oetkieken. Nit te völle ankommen ook. En met begun d'r nen cursist nöast miej met völle kabaal komkommer te etten det 't kraken. Oonderwiel kuijernden een kearl verdan da'j mangs nit good köant zeen of 't ebrökken is, mer biej 'abnormale stand' en heel völle zearte moch iej d'r van oetgoan det 't zo wied was. En a'j de ambu ingungen mossen de sieraden aaltied of, 'behalve de elektronische enkelband', kon hee nog net vuurbiej 'n oam d'r oet kriegn.
't Reanimeern was bloodserieus cabaret. De bloonde reanimatiepoppe hetten Geert Wilders en den aandern was Alexander Pechtold. Mer biej mond-op-mondbeademing warren d'r dreks al dinge woer a'j met oet mossen kieken. Keunsgebitten bevuurbeeld. 't Boawngebit was gen peunt, 't oondergebit wal. En doar demonsteerden 'n cursusleider met zin eagen keunstgebit hoe det gung. En hoe wee'j o'j munn reanimeern of nit, en hoe lange a'j duur munn goan? Noh, a'j d'r zommers ene in 'n sloot veendt met de skaatsen nog an…dan wee'j 't wal.