‘Ze zeggen dat ik veel gevoel voor paarden heb’

NIJVERDAL/BERLIJN - Tijdens de Special Olympics World Games in Berlijn heeft Nick van Rooyen op dressuur drie gouden medailles gewonnen. Een ongekende prestatie, want hij reed op een onbekend paard en moest twee onbekende proeven doen. Niet meer dan verdiend dus, dat burgemeester Jorrit Eijbersen én sportwethouder Peter Lage Venterink hem dinsdag 18 juli kwamen huldigen op zijn manege. Nick ontving een mooi beeldje en moeder Jolanda, die hem coacht, een bos bloemen. Nick rijdt al acht jaar wedstrijden met zijn (moeders) paard Tommy, maar die kon niet mee naar Duitsland.

Drie gouden medailles halen op de Special Olympics World Games (het grootste sportevenement in de wereld voor mensen met een verstandelijke beperking), op onderdelen die je niet kent. Het lijkt onmogelijk, maar toch speelde Nick van Rooyen het klaar.

Nick rijdt al 18 jaar paard, waarvan hij de laatste acht jaar deelneemt aan wedstrijden met Tommy, het paard van zijn moeder Jolanda. “Tommy mocht niet mee naar Berlijn”, vertelt Nick. Zijn moeder (en coach) legt uit dat de ruiters bij de Special Olympics World Gamespaarden krijgen toegewezen, om de kansen zo gelijk mogelijk te verdelen. “Maar dat maakte niet uit, want ik won toch”, gaat hij verder. “Ik kan heel goed met paarden, maak ze ook zelf zadelmak. Mensen zeggen dat ik veel gevoel voor paarden en paardrijden heb.”

 Foto: Special Olympics

“Nick heeft therapie met paarden gedaan en daarbij veel over zichzelf en over paarden geleerd”, vertelt Jolanda. “Zo begreep hij in het begin niet waarom een paard soms boos op hem reageerde, tot hem duidelijk werd dat hij zelf boos was.”

“Paarden spiegelen”, beaamt Nick. “Dat heeft mij geholpen mijn emoties beter onder controle te krijgen. Als ik ga paardrijden als ik boos ben, reageert het paard niet goed op mij en gaat het niet lekker. Dan moet ik de knop omzetten om rustig te worden, zodat het paard ook rustig wordt. Dat lukt steeds beter.”

Hij lacht van oor tot oor als we het over zijn prestaties in Berlijn hebben. “Ik vond het heel vervelend dat ik niet op Tommy mocht rijden, maar toch kon ik rustig blijven. Daarom was ik een van de weinige ruiters die alle proeven goed heeft gedaan. De gewone dressuurproef hadden we natuurlijk geoefend, maar ik moest ook de English equitation doen. Dan staat de jury in de bak en vertelt je wat je op dat moment moet doen. En er was de English working trail, waarbij je om tonnen heen moet rijden. Dat lukte bijna niemand, maar mij wel ik had beide proeven nog nooit gedaan!”

Nick vertelt dat hij zichzelf heeft verbaasd. “Ik was super relaxt en bleef heel rustig. Ik had best een moeilijk paard, maar omdat ik rustig bleef, spiegelde het paard zich aan mij en bleef het ook rustig. Dat was voor mij een grote stap in het paardrijden.”