‘Dit is het moment om te stoppen’

NIJVERDAL - Acht jaar geleden stapte Ewald Aaltink vol goede moed als voorzitter in de trein die Bruisend Nijverdal heet. Wat begon als Stichting Evenementen Nijverdal groeide uit tot Bruisend Nijverdal. Een stichting die naast het dorpsfeest in het tweede volle weekend van september, activiteiten op Koningsdag in het centrum organiseert en betrokken is bij de herdenking en viering van 4 en 5 mei.

“Nu stap ik uit en rijdt die trein zonder mij verder”, zegt Ewald enigszins weemoedig. “Het zal zeker wel even wennen zijn. Ik maak geen deel meer uit van de organisatie en hoewel veel mensen mij niet snel zullen vergeten, wordt onze relatie wel anders. Maar het is goed zo. Ik heb twee jaar geleden al aangegeven dat ik dit jaar wilde stoppen, dus mijn vertrek komt niet onverwacht.”

De manier waarop Ewald zijn voorzittersfunctie vervuld kost enorm veel tijd en energie. “Ik denk dat ik elke dag wel met Bruisend Nijverdal bezig ben. Is het niet een mailtje lezen over ons geweldige dorpsfeest, dan is het wel een bespreking over een van onze andere activiteiten. De laatste jaren ben ik amper een avond thuis geweest en zelfs mijn vrouw en kinderen zijn inmiddels bij de activiteiten betrokken. Gelukkig heb ik het altijd met enorm veel plezier gedaan en ik geniet van elk moment. En dan komt natuurlijk de grote vraag: waarom stop je dan? Nou, daar heb ik twee redenen voor.”

Zijn lachende ogen verraden dat er niet direct een serieuze reden komt. “Ten eerste heb ik ooit gezegd dat ik zou stoppen als we net zo’n tent zouden hebben als bij Dauwpop. Nou is daar de laatste jaren heel wat veranderd, maar mijn ideaal was een tent zoals we die nu bij Bruisend Nijverdal hebben: een echte festivaltent. Dat vinkje heb ik gezet, dus kan ik stoppen.” Ewald lacht, om zijn verhaal iets serieuzer te vervolgen.

“Een tweede reden om te stoppen is het feit dat mijn vrouw en ik volgend jaar rond deze tijd onze vijfentwintigste trouwdag vieren en mijn vrouw dan 50 kaarsjes uit mag blazen. Daar maken we natuurlijk een mooi feest van en daar wil ik écht aanwezig bij zijn. Niet met mijn hoofd half bij Bruisend Nijverdal, maar honderd procent bij dát moment.”

Met Ewald als kartrekker is Bruisend Nijverdal gegroeid tot wat het nu is, maar er waren ook mindere jaren. “Corona heeft veel van onze creativiteit gevraagd en toch hebben we dat jaar voor iedereen een mooi ‘feest’ neer kunnen zetten. De verhuizing naar de Evenementenweide heeft toen best wat kritiek opgeleverd, maar op de markt konden we niet groeien en dat was wel nodig. We kunnen nu meer bezoekers kwijt, hebben het terrein feestelijk aangekleed met veel lampjes en de kermis erbij verhoogd te sfeer. En nu is het tijd plaats te maken voor nieuwe energie, nieuw elan, nieuwe ideeën.”

Een mooiste moment kan Ewald niet zomaar bedenken. “Ik geniet van alles. Dat ik mensen zie genieten, van jong tot oud. Wat ons de afgelopen acht jaar goed gelukt is, is mensen verbinden. We hebben hier een geweldig team vrijwilligers en daar ben ik er eentje van. Ja, ik ben de voorzitter, ja, ik moet soms een beslissing nemen. Maar ik ben ook een vrijwilliger die tijdens de op- en afbouw zijn handen uit de mouwen steekt en met van alles loopt te sjouwen.”

“Dat is zo leuk aan Bruisend Nijverdal”, mengt een vrijwilliger zich in het gesprek. “Iedereen is hier vrijwillig en heeft een goed humeur. Ik vind het geweldig als ik backstage bezig ben, mijn blik op de ‘biermeter’ valt en ik denk ‘ja, het kan weer uit vandaag’. Dat is echt gaaf!”