Column: New York!

Eind groep 3 werd het rekenen lastig. In groep 4 ging het nog moeizamer en werd er gesproken over speciaal onderwijs. Laat ik voorop stellen dat daar echt niets mis mee is, maar wij wilden wel weten wat er nu precies aan de hand was. Dus kozen wij er in groep 5 voor haar te laten testen. We gingen voor zo uitgebreid mogelijk, zodat we klaar waren voor alles wat de toekomst ons brengen zou.

De uitslag was ernstige dyscalculie met als verrassing dyslexie. 'Maak je borst maar nat', dachten we. Het ene hadden we verwacht, maar de verrassing niet. Die verrassing maakte alles wel complexer en we realiseerden ons dat ons beelddenkertje anders begeleid moest worden. Maar hoe dan?

Er volgde een periode met tranen van frustratie, hartelijk lachen om het bizarre van de situatie en een zware domper toen het schooladvies kwam. Dat was zo uitgesproken negatief, dat we het eigenlijk niet eens serieus hebben genomen. Na de basisschool ging het op het voortgezet zeker niet soepel. Begrip voor de situatie was er wel, maar men was ook handelingsverlegen. Een dyslexie protocol bestond al een tijdje, maar er was helaas nog niets voor dyscalculie.

Onze jongedame hield echter stug vol en vervolgde haar studie op het Cibap in Zwolle. Een MBO 4 opleiding. Een heel andere insteek van leren bracht verlichting. Alleen dat leren en onthouden wat je echt nodig hebt. Telefoon op Engels, de laptop heeft niet eens op Nederlands gestaan. Zij kan zichzelf zoveel beter uitdrukken in Engels. Wij zagen haar groeien. In ontwikkeling en zelfvertrouwen en toen sprak ze een verlangen uit, dat al 4 jaar diepgeworteld zat. Stage in Amerika.

Een sollicitatiegesprek via Skype, een appartement regelen in Manhattan, bijna 80 uur aan formulieren in het Engels doorworstelen en invullen, niets was te veel. Daarna in spanning afwachten of het visum wel op tijd kwam, om na ontvangst binnen 2 dagen te vertrekken. Ze is 20 jaar en heeft in de City of Dreams zelf een Social Security nummer, bankrekening en zoveel meer geregeld. En wij barsten van trots. "Mooie meid, wat staat jouw ontwikkeling je goed!"

Een goed schooladvies is zeker belangrijk en de basisscholen geven hun advies niet zomaar. Maar het kan geen kwaad je niet blind te staren op dat advies. Er zijn diverse wegen die naar de gedroomde opleiding en baan leiden. En jouw kind komt er, als hij het maar op de voor hem beste manier kan doen.

Ingrid Aaltink, Kennis Educatie Centrum