‘Samen zingen was wel even wennen’

NIJVERDAL - Al veertig, vijftig en zelfs zeventig jaar zingen ze met veel plezier in het Antonius van Paduakoor. Dat klopt eigenlijk niet helemaal, want het koor in deze samenstelling bestaat nog niet zo lang, maar toch zijn Joop Souverijn, Louis Kuipers, Greet Engbers, Tiny Corjanus en Hetty ter Halle afgelopen weekend als zodanig gehuldigd.

Joop begon bij het knapenkoor van de Sint Antonius van Paduakerk en toen op vijftienjarige leeftijd ‘zijn stem brak’ ging hij verder als bas in het mannenkoor. Tijdens zijn huldiging vertelde Sinus de aanwezigen dat Joop veel meer in en voor de kerk doet dan alleen zingen. Zelf wuift hij die lof weg. “Ik doe het nog steeds met heel veel plezier. Vooral het zingen vind ik erg leuk en het is ook altijd gezellig.”

Heel gewoon

Voor de jubilarissen was het heel gewoon in het koor te gaan zingen. “Al was dat niet altijd volledig uit vrije wil”, herinnert Louis zich. “Je had het gevoel dat je iets voor de kerk moest doen. En omdat we toch naar de kerk moesten voor de dienst, konden we net zo goed in het koor zingen.”

Voor de dames lag dat iets anders. Naast zingen in de kerk tijdens de dienst, zong het mannenkoor ook tijdens rouw- en trouwdiensten. “Als je in ploegen werkte en je had late dienst, dan kon je er meestal wel bij zijn”, weet Joop nog. “Veel mannen werkten toen hier in de fabriek, dus vaak waren er wel genoeg om te zingen”, vult Louis aan. “Maar de tijden veranderden en er ontstond behoefte aan een rouw- en trouwkoor. De meeste dames waren huisvrouw, dus die konden overdag wel bij de diensten zingen.”

“Zo zijn Hetty en ik erbij gekomen”, zegt Tiny. “We traden zeker wel vier keer in de week op. Sommige dagen bleven we gewoon in de kerk, omdat er twee diensten kort achter elkaar waren.” Ze glimlachen bij de herinnering.

Samen verder

Omdat de ledentallen van de koren terugliepen zijn de koren in 2018 samen verder gegaan. Daar moesten zowel de dames als de heren wel even aan wennen. “Wij zongen vooral Gregoriaans”, vertelt Louis. “De dames zongen alleen Nederlands en we waren toch wel sceptisch of dat goed zou gaan.” “Het is ons allemaal erg meegevallen”, zegt Hetty. “We waren al snel echt één koor en de meesten vinden het zelfs wel leuk om een keer iets anders te zingen. Voor de mensen die voor de dienst komen is het wel fijn als we Nederlands zingen, want dan kunnen ze makkelijker meezingen, dus dat doen we nu vooral.”

Afname

Deze jubilarissen zijn niet de enige leden op leeftijd. “De gemiddelde leeftijd ligt behoorlijk hoog en er is weinig aanwas van jongeren”, zegt Sinus, voorzitter. “Door overlijden en ziekte dunt het koor gestaag uit. Onze jubilaris Greet is bijvoorbeeld ernstig ziek en kon daarom niet bij de huldiging of dit gesprek zijn. Gelukkig konden we haar wel thuis huldigen.”