Sociale wederopbouw Hellendoorn (1)
HistorieHELLENDOORN - De sociale wederopbouw van Hellendoorn beslaat ruwweg een traject van Doevenbree tot Stichting De Welle. In de vroege jaren vijftig onderging Hellendoorn namelijk een opmerkelijke sociale en culturele transformatie.
Het begon allemaal met Kees Jongejan, die als beheerder van de Nijverdalse Jeugdherberg Doevenbree een bescheiden initiatief opstartte. Zijn idee was simpel maar effectief: handenarbeidclubs starten voor zowel kinderen als volwassenen. Deze clubs groeiden al snel uit tot levendige ontmoetingsplekken, waar inwoners van onze gemeente samen leerden, creëerden en verbonden werden door gemeenschappelijke interesses.
Sociaal Cultureel Werk
Het succes van deze clubs leidde eind 1952 tot de oprichting van een officiële organisatie: de Stichting voor Sociaal en Cultureel Werk in de Gemeente Hellendoorn, beter bekend als Stichting Hellendoorn. Deze stichting werd het kloppende hart van allerlei activiteiten die de gemeenschap verrijkten, waarbij het belang van vrijwilligerswerk altijd centraal stond.
Badhuis wordt cultuurcentrum
De stichting kreeg al snel behoefte aan een eigen ruimte en vond onderdak in het voormalige badhuis van zwembad Duivecate, dat omgedoopt werd tot De Duiventil. Hier konden de activiteiten zich verder ontwikkelen en uitbreiden. In de beginjaren draaide de stichting volledig op vrijwilligers, maar in 1955 werd de eerste beroepskracht aangenomen om de groeiende organisatie professioneel te ondersteunen. Met de jaren bleef de stichting floreren. Tegen 1966 was De Duiventil echter te klein geworden en werd uitgekeken naar een grotere locatie. Uiteindelijk viel de keuze op het Gebouw voor Christelijke Belangen aan de Spoorstraat in Nijverdal. Na een grondige verbouwing werd het in 1970 heropend als Ons Gebouw, waarin onder andere de populaire Black Bar gevestigd was - aantrekkelijk voor jongeren die een sociale plek zochten. Hellendoorn kende ook zijn eigen sociale ontwikkelingen. In hetzelfde jaar werd het oude gemeentehuis omgevormd tot een buurthuis en kreeg het de toepasselijke naam ’t Noaberhuus, wat een warme ontmoetingsplek werd voor buurtbewoners en vele anderen.
Secties
Door de uitbreiding van de stichting ontstonden er afzonderlijke secties voor Hellendoorn en Nijverdal, elk met hun eigen bestuur. Een derde sectie richtte zich specifiek op de Molukse gemeenschap en had daarvoor een eigen Molukse beroepskracht in dienst.
Lees volgende week het vervolg.
