‘Na alle angst was dit zo hartverwarmend!’
Human InterestIn onze gemeente wonen meer mensen uit andere landen dan we denken. Sommigen kwamen voor de liefde, anderen omdat ze hun land moesten ontvluchten. Als inwoner van Nijverdal vindt Marieke Meijer het belangrijk elkaar te leren kennen. In een serie interviews stelt ze daarom enkelen van hen voor in een maandelijks portret. Het eerste portret is van Maan en Wafaa.
Kunnen jullie iets over jezelf vertellen?
Wij zijn Maan & Wafaa uit Syrië. Wij zijn al 15 jaar samen en heel gelukkig met elkaar. We wonen bijna 2 jaar in Nijverdal. Na onze studies in Damascus, Maan studeerde Engels, Wafaa psychologie, zijn we verhuisd naar de Arabische Emiraten. Maan is ondernemer en organiseerde grote handelsbeurzen en festivals in Abu Dhabi en Dubai. Wafaa heeft zich omgeschoold tot schoonheidsspecialist en kledingontwerper. Zij is heel creatief en verzorgend. Ze heeft een aantal jaren gewerkt als huidspecialist voor vrouwen. In 2020 moesten we noodgedwongen vertrekken en zijn wij na een moeilijke tijd hier gekomen. Maan weet nog dat hij uit de trein stapte bij aankomst in Nederland. De eerste persoon die we zagen was een oude dame, die heel vriendelijk naar ons glimlachte. Na alle angst en onzekerheid die we hadden gehad, was dit zo hartverwarmend! Een emotioneel moment. Na zo’n 1,5 jaar in verschillende asielzoekerscentra kregen wij hier in Nijverdal een fijn appartement toegewezen. De gemeente hielp ons bij het opstarten van ons nieuwe leven.
Hoe is het voor jullie om in Nijverdal te wonen?
Onze buurt voelt voor ons als een oase van rust na alles wat er gebeurd is. De mensen en in het bijzonder onze buren zijn vriendelijk en altijd bereid ons te helpen. De hartelijkheid maakt het voor ons makkelijker, ook al missen wij ons thuisland en zijn we onze familie en vrienden kwijt geraakt. Het is hier veilig en we kennen mensen bij wie we terecht kunnen, dat is ontzettend belangrijk voor ons. We voelen ons verbonden met de mensen hier en proberen deel te nemen aan culturele evenementen. Zo leren we de gebruiken en gewoonten kennen.
Hoe ziet jullie dagelijks leven er uit?
Sinds we hier zijn proberen we ons aan te passen aan ons nieuwe leven en zijn we vooral bezig met het leren van de taal. We gaan meerdere dagen per week naar het ROC in de Holtink om Nederlands te leren. We gaan echt vooruit, al blijft spreken nog weleens lastig als we een praatje willen maken. School kost tijd, maar de taal is belangrijk om hier een leven op te bouwen. Wij zijn dankbaar voor de docenten die ons elke week weer nieuwe woorden en zinnen leren.
Om Nederland te bedanken, maar ook om stil te staan bij de uitdagingen waarmee de wereld wordt geconfronteerd, zijn we een Vredesinitiatief aan het opzetten dat gericht is op het bevorderen van samenwerking en begrip tussen mensen en landen. We hebben de gemeente om steun gevraagd en de burgemeester heeft dit per brief toegezegd. Wij vinden het zo bijzonder, dat wij, uitgerekend na alles wat we meemaakten, in de gelukkigste gemeente van Nederland onze plek vonden, dat we dit initiatief hier willen starten. Hoe het initiatief eruit gaat zien en hoe men dit kan steunen wordt nog bekend gemaakt.
Wat zijn jullie ambities en dromen voor de toekomst?
Wij willen al sinds we aankwamen in Nederland heel graag werken, maar het asielsysteem staat dat niet direct toe. Maan wil opnieuw werken als event manager of ondernemers in Twente helpen met export naar de Emiraten. Wafaa’s droom is om als huidexpert of schoonheidsspecialist te werken. Beide spreken we naast Arabisch ook goed Engels. We willen weer zelfstandig zijn, een bijdrage leveren en onze kennis en ervaring inzetten. Wij denken dat we ook sneller de taal leren door actief mee te doen in de maatschappij.
Wat kunnen dorpsbewoners doen om jullie te helpen?
Het zou enorm helpen als wij met de juiste mensen in contact komen met wie wij onze werkambities kunnen bespreken, die met ons mee willen denken en ons kansen willen bieden. We ontmoeten hen heel graag. Onze contactgegevens zijn bekend bij de redactie.
