‘Elke dag voelt als een Alice in Wonderland-dag’

NIJVERDAL - Het eerste jaar van burgemeester Jorrit Eijbersen zit erop. Als blij en gelukkig mens kijkt hij terug op een bewogen jaar, waarin alle aspecten van zijn functie de revue passeerden. Starten tijdens de corona-lockdown, diverse jubilarissen feliciteren, kennismaken met veel ondernemers en inwoners in alle uithoeken van de gemeente en af en toe een beetje mee feesten met verenigingen. Maar er ook zijn tijdens de grote brand bij Krönnenzommer, in gesprek met agrariërs die geen kant op kunnen en op de hoogte blijven van gezinsproblemen. 

Burgemeester Jorrit Eijbersen staat nu een jaar aan het hoofd van onze gemeente en in dat jaar heeft hij niet bepaald stil gezeten. Diverse ondernemers, verenigingen, stichtingen en ‘gewone’ mensen hebben kennis gemaakt met deze betrokken burgervader. Zijn werkbasis mag gelegen zijn in het centrum van Nijverdal, burgemeester Eijbersen was er niet vaak te vinden (als we de (sociale) media mogen geloven). In betrekkelijk korte tijd heeft hij kennisgemaakt met alle uithoeken van de gemeente. “Ik heb inderdaad weinig stil gezeten”, beaamt hij. “Het was een mooie reis, dit eerste jaar. Elke dag is eigenlijk een Alice in Wonderland-dag. Er gebeurt iedere keer iets verrassends en tot nu toe was dat steeds leuk. Ik probeer als burgemeester zoveel mogelijk van mezelf, Jorrit, mee te nemen. Dat doe ik door zelf berichten te delen op sociale media, maar ook in mijn omgang met alle mensen. Een van de communicatieadviseurs zei laatst: jij bent echt authentiek. Dan heb ik mijn doel dus bereikt.”

Ware liefde

Hij kijkt met een lach vanuit zijn werkkamer naar de ijsbaan, waar het krioelt van de kinderen. “Hier word ik nou echt blij en gelukkig van. Tijdens mijn inauguratie zaten we nog volop in corona en zag je niemand. Nu kijk ik naar buiten en zie ik gezelligheid, lachende kinderen, mensen die samen iets ondernemen. Ik vind het mooi om te zien hoe mensen in Hellendoorn er sámen iets moois van maken. Ik heb veel van de inwoners hier geleerd. Hoe ze ‘even’ een ijsbaan neerleggen, ‘even’ een dorpsfeest organiseren, ‘even’ een goede doelenactie opzetten. Iedereen probeert zijn steentje bij te dragen en dat koester ik. Voor mij is dat echt niet vanzelfsprekend, hoewel veel van die mensen dat wel zo zien. Ik ben een blij en gelukkig mens dat ik hier burgemeester mag zijn. Wat hier ooit begon met verkering is voor mij uitgegroeid tot ware liefde.”

Burgemeesterschap

Hoewel we de burgemeester in de media vooral hebben gezien bij heuglijke gebeurtenissen, heeft hij ook te maken gekregen met trieste gebeurtenissen. “Alle facetten van het burgemeesterschap zijn wel voorbij gekomen. Naast de plezierige gebeurtenissen als het feliciteren van jubilarissen, het optreden als André Hazes voor het goede doel en het uitreiken van onderscheidingen heb ik ook het verdriet gezien van de bewoners van verzakte huizen in Daarlerveen. De grote brand bij Krönnenzommer, gezinsproblemen veroorzaakt door geweld, drank of drugs, er is veel op mijn pad gekomen. En dan voel ik me onmachtig, omdat ik niet direct een oplossing voor deze ellende heb. Ik heb gezien hoe heel bekwame mensen de kwetsbare mensen helpen, maar ook hoe de agrariërs klem kwamen te zitten.” Hij laat een boerenzakdoek zien, die een prominente plaats op zijn bureau heeft. “Dit is geen protestzakdoek, maar een gespreksopener. Het gaat voor de boeren om meer dan hun bedrijf, het gaat om hun cultuur, trots op de ‘oale grond’. Dat mag Den Haag niet afpakken. Daar praat ik over met mijn vrienden en kennissen uit het westen als ze hier op bezoek komen, om meer bewustwording te creëren.”

Publieke zaak

Naast het kennismaken met de gemeente en haar inwoners, heeft de burgemeester het politieke en ambtelijke apparaat leren kennen. “Het is prachtig om te zien hoe college en gemeenteraad complexe politieke zaken samen oppakken.” Over de breuk binnen Lokaal Hellendoorn wil hij zich niet uitlaten. “Het is niet aan mij daar iets over te zeggen. We zullen zien hoe het zich gaat ontwikkelen. Het college heeft voldoende draagvlak om verder te werken en ik vertrouw erop dat ze dat naar eer en geweten zullen doen. Zo vervul ik zelf mijn functie ook. Natuurlijk maak ik wel eens fouten of doe ik stomme dingen, ik ben niet onfeilbaar. Daar baal ik dan van en ik probeer ervan te leren. Ik houd mezelf altijd voor ogen dat ik de publieke zaak dien en dat dat een voorrecht is. Ik vertel de ambtenaren ook regelmatig dat zij trots mogen zijn dat ze de publieke zaak dienen.” Hij kijkt even peinzend voor zich uit.

“Burgemeester zijn heeft mijn leven verrijkt en dat doet het nog steeds. Het was best een leuk jaar en hier blijft het niet bij. Ik geloof in echte verbinding en verdieping en daar ga ik de komende jaren het voorbeeld in geven.