Zwemjuf Nardy in haar element: in het water, samen met 'haar' jonge zwemmertjes. Ze heeft met pijn in haar hart afscheid genomen, maar het is nu echt tijd om te stoppen.
Zwemjuf Nardy in haar element: in het water, samen met 'haar' jonge zwemmertjes. Ze heeft met pijn in haar hart afscheid genomen, maar het is nu echt tijd om te stoppen. Foto: eigen foto

‘De burgemeester belde over een baan’

Algemeen

NIJVERDAL - Op de kop af 55 jaar geleden begon de loopbaan van Nardy Dopmeijer als zwemonderwijzer. Zij behaalde in 1967 haar diploma en kon vrijwel gelijk aan de slag.

“Dat was heel bijzonder”, herinnert zij zich. “Ik was geslaagd en dat werd vermeld in de krant. Mijn schoonvader werkte toen bij de krant, maar ook bij de gemeente. Hij tipte de burgemeester, die mij vervolgens belde om over een baan te praten. Ik woonde toen in Dedemsvaart en op 1 mei ging daar het nieuwe zwembad open. Ik kon dus gelijk aan de slag. We hebben niet overlegd hoeveel uur ik zou werken of wat ik precies ging doen, het was gewoon een kwestie van alle voorkomende werkzaamheden verrichten. Daar heb ik wel heel veel van geleerd.”

In die jaren was Nardy aangewezen op het buitenbad. “Dat was echt afzien. We hadden geen materialen, het water was koud en de zwemles was om zeven uur ‘s morgens. Dat vraagt wat van je creativiteit. Om de kinderen toch verantwoord te leren zwemmen, zijn we borst- en rugcrawl gaan leren. Dat zijn technisch makkelijker slagen, zodat de kinderen meer in beweging en dus warmer blijven. Op die manier leerden ze het zwemmen spelenderwijs. De kinderen waren toen wel iets ouder als ze begonnen met zwemles, meestal rond 7, 8 jaar.”

Badpak

Toen Nardy haar man Jan leerde kennen, kon hij precies vertellen in welk badpak zij altijd in het bad was. “Ja, dat was lichtblauw”, weet hij nog steeds. Jan werkte toen in een botanisch laboratorium in Leiden, maar was bezig met de opleiding tot zwemonderwijzer. “Ik was een weekend bij hem in Leiden en had een ‘Zwemkroniek’ bij me”, vertelt Nardy verder. “Daar stond een vacature in voor een gediplomeerd zwemonderwijzer bij het zwembad Scholtenhagen in Haaksbergen.”

“Ja”, zegt Jan. “Vrouw of eventuele verloofde mocht mee. Ik was toen nog niet gediplomeerd, maar heb toch gesolliciteerd. Zondags hebben we de brief verstuurd en dinsdags werden we al gebeld. We waren de enige kandidaat, maar kregen toch een gesprek met een afvaardiging van de gemeenteraad, met het college van B&W én met de zwemcommissie. Ze wilden ons graag hebben, nou ja, vooral Nardy, maar we konden het niet eens worden, dus gingen we naar huis. Later bleek dat ze de bode nog achter ons aan hebben gestuurd, maar we waren al weg!” Nardy en Jan lachen om deze herinneringen. “De volgende dag belde de burgemeester en vrijdag zaten we weer in gesprek”, vertelt Nardy. “We kwamen overeen dat we onze intrek konden nemen in het huisje bij het zwembad en toen was de deal rond. Voor we in het huisje konden gaan wonen, moesten we eerst wel trouwen, maar dat vonden we geen probleem. We hebben uiteindelijk 16 jaar met veel plezier in Haaksbergen gewerkt.”

In 1987 kwam Nardy in Nijverdal bij het Ravijn terecht, waar ze ‘ouder & kind zwemmen’ deed en zwemles gaf. “Er was geen sprake van een vast dienstverband, ik kreeg steeds een nieuw contract. Dat betekende dat ik tussendoor bij andere zwembaden werkte. Geen ideale situatie natuurlijk. In 1993 kreeg ik bij het Ravijn een vaste aanstelling. Toen Landal ‘Landgoed de Hellendoornse Berg’ werd gebouwd, bleek de manager uit Dedemsvaart te komen. Hij benaderde mij om iets te doen voor de gasten van het park. Zo ben ik daar op de zaterdag begonnen met een uur ‘ouder & kind zwemmen’. Na verloop van tijd mocht ik daar een eigen uur aan toevoegen en zo ben ik daar begonnen met zwemlessen. Elke zaterdag had ik twee groepjes van vijf kinderen die ik klaarstoomde voor hun A- en B-diploma. Daarvoor zwommen ze af in het Ravijn.”

Afscheid

En nu heeft Nardy haar badpak aan de wilgen gehangen. Collega Esther had in stilte een afscheidsfeestje georganiseerd. “Ik wist van niets, maar na het laatste diploma zwemmen waren er veel zwemmertjes die met hun ouders afscheid kwamen nemen.” Ze laat er wat foto’s van zien en wordt er weer emotioneel van. “Zoveel lieve woorden, knuffels en cadeautjes van al die lieve kinderen en hun ouders. Dat vond ik echt heel bijzonder en erg leuk. Op 30 april was de allerlaatste les bij Landal. Ook daar werd ik volop, hartverwarmend in het zonnetje gezet. Ik ben altijd streng geweest op de techniek, want daar hebben kinderen hun hele leven profijt van. Maar wat heb ik het altijd met ontzettend veel plezier gedaan, het was echt mijn hobby en passie.”

Afbeelding
Bruisend Nijverdal zoekt vrijwilligers 7 uur geleden
Afbeelding
Jubilarissen SVVN alsnog in het zonnetje gezet 10 uur geleden
Afbeelding
Column: bankje voor jou 16 uur geleden
Afbeelding
Taizéviering met het thema ‘Ik zal u rust geven’ 17 uur geleden
Afbeelding
Rust in je levenmet mindfulness 20 uur geleden
Afbeelding
NKC ‘51 speelt voor behoud in Overgangsklasse 1 jul, 19:31
Afbeelding
Bos Bedden Nijverdal Nieuwste Auping Studio 1 jul, 17:58
Afbeelding
Techniek, beleving voor jong en oud 1 jul, 14:06