‘Eerlijk zijn en moeilijke keuzes uitleggen’
Politiek
Aarnout Wever (33) moet nog wennen aan zijn nieuwe rol als lijsttrekker van de lokale ChristenUnie. Pas sinds september vorig jaar is hij betrokken bij de politiek in Hellendoorn. Er is dus niks mis mee als hij af en toe even moet nadenken over een antwoord. Als ‘burgerraadslid’ heeft hij al een paar keer het woord gevoerd in de raad en dat gaat hem goed af. Een beetje logisch, want als leraar biologie heeft hij ervaring genoeg om ‘voor de klas te staan’.
Hoe een Oost-Groninger uit Mussel en Onstwedde terecht komt in Nijverdal heeft te maken met zijn opleiding tot leraar biologie, waarvoor hij naar Zwolle verhuisde. Als hij solliciteert en wordt aangenomen op De Passie (evangelische school voor voortgezet onderwijs) in Wierden, gaat hij met zijn vrouw op zoek naar een passend huis. Die liggen niet voor het oprapen. Totdat ze tegen een huis aan de Grotestraat in Nijverdal aanlopen en dat kunnen kopen. “Toen ik vorig jaar in de krant las dat de lokale ChristenUnie misschien zou worden opgeheven, dacht ik ‘daar moet ik wat aan doen’. Helemaal vreemd was het niet. Vanuit mijn interesse in politiek was ik in Zwolle al lid geweest van Perspectief, de jongerenafdeling van de ChristenUnie. Zo werd een en een twee.”
Hellendoorn is een heel groene gemeente
Als je hem -als relatieve nieuwkomer- vraagt hoe hij tegen Hellendoorn aankijkt dan noemt hij een heel groene gemeente. Met de Sallandse Heuvelrug, die uniek is met zoveel natuurgebied aan bossen en heide. Dan zegt hij ‘heel groen’. En dan heb je nog het agrarisch gebied. Maar ook het kleinstedelijke, zoals Nijverdal is geworden na de textielarbeid.
“Het is hier heel toeristisch. Als je kijkt naar wat hier aan activiteiten wordt georganiseerd. Er is hier zo vaak een mooi evenement. Ik vind het hier super-toeristisch. Je kunt geen stempel plakken op Hellendoorn. Het is een samenspel, waarin wij als raad een balans moeten zoeken. Ik zet niks op nummer 1, want dan zou de rest daaraan ondergeschikt zijn. Het gaat om balans.”
Agrarisch gebied niet ‘heilig’ bij woningbouw
Balans ook binnen het verder ontwikkelen van de toekomstplannen van de gemeente, zoals die zijn neergelegd in de “visie 2040”. Onderdeel daarvan is het streven naar lichte groei, waarvoor met een doorkijk naar 2050 zo’n 5.000 huizen nodig zijn. Wever noemt een aantal plannen die er al zijn, praat over bouwen aan de randen van kernen (‘straatje erbij’). “Verder hebben wij nog geen ideeën over waar er gebouwd moet gaan worden. Het agrarisch gebied is voor ons geen ‘heilig’ gebied. De samenhang tussen natuur en landbouw hoort bij onze gemeente, maar als we alles tot ‘heilig huisje’ gaan bestemmen, gebeurt er niks.”
Verantwoordelijkheid nemen
Voor Wever hoort bij besturen ook het nemen van verantwoordelijkheid. “Je kunt niet altijd de kool en de geit sparen. Als je een besluit hebt genomen dat onvermijdelijk is, moet je daarover niet onderhandelen, maar gaan praten over hoe je er gezamenlijk iets van kan maken waar je met z’n allen mee uit de voeten kan.”
In het verlengde hiervan komt de eventuele bouw van een AZC aan de orde. “Als de Spreidingswet blijft, is het opvangen van asielzoekers wettelijk een feit. Los daarvan hebben we een taak om mensen die vluchten op te vangen. Wat betreft die opvang zullen we moeten kiezen: kleinschalig en op eigen kosten of groter, waarbij het Rijk alles betaalt.”
“Wij kijken anders naar immigratie. Omzien naar elkaar op een positieve manier. Elkaar willen begrijpen. Daar wil de ChristenUnie op inzetten. Niet inzetten op angstgevoelens en het negatieve onderbuikgevoel bij mensen uitbuiten voor het eigen, politieke gewin.”
Veiligheid: maatregelen alleen waar het nodig is
Pratend over onderbuikgevoelens, komen we op ‘veiligheid’. Daar spelen gevoelens ook een belangrijke rol. “Of je dat moet oplossen met meer politiemensen en boa’s?” Wever wijst erop dat juist als het veilig is, elke afwijking daarvan breed wordt uitgemeten in de media en in onderlinge contacten. “We moeten dankbaar zijn dat het hier relatief veilig is. Alleen waar het nodig is -op specifieke plekken- moet je maatregelen nemen; bijvoorbeeld het plaatsen van camera’s, maar alleen als het echt niet anders kan.’”
Daaronder valt bij hem ook de bouw straks van tunnels in de Helmkruidlaan. Een besluit dat in meerderheid is genomen door de raad en waarbij de ChristenUnie tegen was. “Niet om daarop terug te komen, maar voor al dat geld wat we daar uitgeven, kun je andere dingen niet doen. Terwijl er wat ons betreft een net zo’n goede maar veel goedkopere oplossing was.”
‘Wij gaan voor twee zetels’
“Wij gaan voor twee zetels. Hebben we altijd gehad. Als het ervan mocht komen dat we in de coalitie (zeg maar: de regeringspartijen) terecht zouden komen en de kans is er, word ik geen wethouder. Ik blijf fractievoorzitter.” Wie dan de wethouder gaat worden, wil hij nog niet zeggen, maar er is een kandidaat. “Bij de onderhandelingen voor een college gaan wij geen enkele partij uitsluiten.”
Wat betreft de wethouders zegt hij dat de voorkeur van zijn partij uitgaat naar een collegevorming ‘zoals gebruikelijk’; met wethouders uit de raad. “Ik denk dat we op die manier verder komen dan nu. Waarbij het college niet wist wat de raad eigenlijk wilde. Terug naar de oude structuur, maar we staan overal positief in. Ons uitgangspunt is niet de helft plus 1 beslist. Er moet ook ruimte zijn voor de inbreng van de andere partijen.”
Welbevinden van de jeugd is een belangrijk punt
Wat Wever bijzonder raakt is het welbevinden van de jeugd. Het ervaren van een heel hoog stressniveau, gedachten aan zelfdoding. “Dat zijn ongekende cijfers. De stijging die men eerst aan corona toeschreef, is er nog steeds. Daar moeten we gaan inzetten. Via samenwerking met alle instanties die betrokken zijn bij de jeugd. Dat is essentieel.”
Een beetje in het verlengde van het welbevinden ligt het aanstellen van een ‘Wachtverzachter’. Dat zijn mensen die hulp bieden aan mensen (jeugd) die op een wachtlijst staan. Bijvoorbeeld voor de GGZ. In de periode tot men aan de beurt is, is er contact met de Wachtverzachter. Die is er voor een gesprek, een wandelingetje of een Appje.
Op de vraag of er de komende vier jaar windmolens komen, zegt hij (afgezien van het feit dat de provincie beslist): “De vraag is niet of ze er komen, maar waar. Ik snap dat mensen ze niet willen. Ik wil ze ook niet in mijn achtertuin. Bij het waar gaat het om zaken als een coöperatie met lokaal eigendom.”
Het beste doen voor de gemeenschap
Hij is het niet eens met de stelling dat als de provincie straks de plek van windmolens bepaalt dat voor Hellendoorn makkelijk is. Die heeft daar dan geen schuld aan. “Dat is wel heel erg egoïstisch denken”, vindt Wever. “Ik ben niet de politiek ingegaan om egoïstisch te gaan zijn. Ik wil eerlijk zijn. Bij moeilijke keuzes uitleggen hoe het ervoor staat en daarbij het beste doen voor de gemeenschap. Daar mogen mensen dan ontevreden over zijn, maar dan gaat het wel zo gebeuren als besloten is.”
“Regels weg: dat kan door vertrouwen te geven aan de burger. Die weet ook wel hoe dingen werken. Bijvoorbeeld bij het geven van uitkeringen. De kosten van het geven van uitkeringen kunnen omlaag door minder regels en minder toetsing. De meeste mensen zijn goedwillend en wie kwaad wil, krijgt dat vaak toch wel voor elkaar.”
“En wat betreft armoede: de mensen die mensen in armoede helpen, zijn nooit arm geweest. Die hebben geen idee hoe dat is. Er zou heel nieuw armoedebeleid moeten komen; helemaal gebaseerd op de ervaringen en input van de mensen die in armoede zitten. Dat zijn de experts. Zij weten het beste hoe ze uit die armoede kunnen komen.”
