Hans Woudsma speelt zijn laatste wedstrijd

HULSEN - Een echte voetballiefhebber in hart en nieren, ongeacht met wie hij voetbalde: Hans Woudsma (64). Het zegt veel dat toen er in de wandelgangen bekend werd dat hij had besloten om zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen, er uit verschillende hoeken vragen kwamen of er wel iets voor Hans zou worden georganiseerd. Zaterdag 6 juni werd op passende wijze stilgestaan bij de lange carrière als actief voetballer van v.v. Hulzense Boys van deze gewaardeerde clubman.

Hans werd lid in het seizoen 1968-1969, waarna hij op 16-jarige leeftijd zijn debuut maakte in het eerste elftal. Dat gebeurde in een bekerwedstrijd tegen Excelsior ’31, waarin hij meteen van zich deed spreken door met een omhaal te scoren! Zijn talent bleef ook bij de scouts niet onopgemerkt, waardoor hij na één seizoen in het eerste elftal twee seizoenen in het beloftenteam van Go Ahead Eagles speelde. Nadat hij terugkeerde bij Hulzense Boys, maakte hij nog vele jaren deel uit van het eerste elftal, met als een van de hoogtepunten het kampioenschap in het seizoen 1990-1991.

Later in de jaren ’90 moest Hans voor zijn werk een studie volgen, waardoor er een einde kwam aan zijn tijd in de selectie. Vervolgens nam hij van 1997 tot en met 2001 de C1 onder zijn hoede als trainer, waarmee hij ook een kampioenschap behaalde. Aansluitend vervulde hij nog enkele jaren een rol binnen de Technische Commissie.

Na zijn tijd in het eerste elftal is Hans blijven voetballen in de lagere seniorenteams. Gedurende die tijd heeft hij ook zware tegenslagen gekend door ziekte. Het is bewonderenswaardig dat hij dankzij zijn doorzettingsvermogen en wilskracht het voetbal telkens weer wist op te pakken. Hoewel de vaak veel jongere tegenstanders het op zaken als loopvermogen steeds vaker konden winnen naarmate hij ouder werd, was Hans ze op basis van zijn voetbalgogme nog regelmatig de baas en had hij zeker nog jaren door kunnen gaan. Maar voor Hans voelde dit als het juiste moment om te stoppen.

Het zou maar zo kunnen zijn dat Hans de speler is die in de geschiedenis van de club met het grootste aantal verschillende leden heeft gevoetbald. Daar kun je heel wat elftallen van maken. Een afscheidswedstrijd is dan ook niet zomaar voor iedereen weggelegd en de vraag zal altijd spelen wie deze eer nog meer had moeten toekomen, maar dat Hans Woudsma een afscheidswedstrijd verdiende daar was men het zeker over eens. 

Dat het clubmotto ‘met mekaar, veur mekaar’ niet zomaar uit de lucht gegrepen is, bleek afgelopen zaterdagmiddag weer. Veel (oud-)voetballers waren bereid gevonden om hun voetbalschoenen weer eens aan te trekken voor de afscheidswedstrijd tegen het 10e elftal waar Hans als laatste in voetbalde. Genodigden die er vanwege vakanties niet bij konden zijn, reageerden met oprechte teleurstelling wat ook laat zien wat dit voor menigeen betekent. Maar gelukkig was het publiek in grote getale aanwezig wat bijdroeg aan een geweldige sfeer. 

Na de gezamenlijke opkomst mochten kleindochters Femke (13) en Lieke (13) de symbolische aftrap verrichten. In de eerste helft speelde Hans in het gelegenheidsteam met onder andere broer Harrie en zoon Jelmar, aangevuld met Hidde (10), die zo ook nog een keer samen met zijn opa een wedstrijd heeft kunnen spelen. Dat Hans niet als enige nog over ruime voetbalervaring beschikt bleek wel doordat het gelegenheidsteam nog menig actie van het 10e elftal wist te neutraliseren. Waar Hans de laatste jaren vooral als centrale verdediger speelde, ging hij nadat hij in de rust van team was gewisseld, in de spits spelen. Dit bekroonde hij met twee schitterende doelpunten die hem zeker niet op een presenteerblaadje werden gegeven. Met nog vijf minuten op de klok kreeg Hans zijn publiekswissel, waarbij de spelers en staf van beide teams hem persoonlijk bedankten.

Deze heerlijke voetbalmiddag werd afgesloten met mooie woorden van diverse sprekers, een dankwoord van Hans en een erehaag van beide teams bij het verlaten van het veld. Onder het genot van een hapje en een drankje werd in het clubgebouw nog uren gezellig bijgepraat en werden mooie herinneringen opgehaald.