‘Ik heb altijd een tandje bijgezet’

NIJVERDAL - Theo Galgenbeld leeft al vanaf zijn prille jeugd met een beperking door niet-aangeboren hersenletsel. Over zijn leven, ervaringen, mentale gesteldheid en hoe hij het leven toch kon omarmen schreef hij drie boeken. Met zijn derde boek hoopt hij lotgenoten en hun naasten te helpen.

“Leven met een beperking is zwaar, of die aangeboren is of niet”, begint Theo zijn verhaal. “Ik heb regelmatig gedacht ‘van mij hoeft het allemaal niet meer’. Maar dan kwam er toch weer hulp op mijn pad en ging ik er weer tegenaan. Te vaak zie ik nog dat mensen praten tegen de begeleider van de persoon in de rolstoel in plaats van met die persoon zelf. We moeten ons er meer bewust van worden dat je ook met mensen met een beperking meestal heel goed kunt communiceren. Vanaf mijn jongste jeugd heb ik te horen gekregen dat ik dom was. Volgens een leraar op de basisschool kon ik alleen het domste inpakwerk doen. Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd: ik heb altijd een tandje bijgezet en heb het best ver geschopt.”

Metselaar

Hij vertelt over het Individuele Technisch Onderwijs dat hij in Rijssen volgde en waar hij een diploma voor metselaar haalde. Al snel ging hij met zijn vader mee naar de restauratiebouw en zijn eerste klus was de toren in Kampen waar hij op 65 meter hoogte kapotte stenen verving. Iets wat je je nauwelijks voor kunt stellen als je bedenkt dat Theo een fysieke beperking heeft.

“Heel bizar was het dat ik later door een opdrachtgever ontslagen werd, omdat ik hoogtevrees zou hebben. Een terugkerende reden om mij te ontslaan was mijn werktempo. Ik ben inderdaad meestal niet even snel als anderen. Al kort na mijn geboorte kreeg ik te kampen met een zuurstoftekort in mijn hersenen, door een slechtwerkende schildklier. Toen ik met zeven maanden oud geopereerd werd, bleek dat mijn moeder gelijk had en ik twee struma had. Tijdens die operatie kreeg ik nog eens te maken met zuurstofgebrek wat mijn motorische ontwikkeling flink vertraagde. Het nog vijf jaar met een canule lopen zorgde voor vertraging in mijn spraak, wat later op school flink wat pesterijen opleverde.”

Verwerken

Over zijn leven en alle uitdagingen die dat met zich meebracht schreef Theo een eerste boek ‘Van medisch probleem tot gastdocent’, gevolgd door ‘Medisch probleem en het leven erna’, over de mentale gevolgen. In zijn nieuwste boek ‘Iedereen inclusief’ beschrijft hij het overwinnen van depressies en geeft hij tips aan iedereen die er zijn voordeel mee wil doen, hoe je mensen met een beperking op een goede manier bij het leven kunt betrekken en hoe zij positief in het leven kunnen blijven staan. “Het is zowel een boekje voor mensen met een beperking, die er van alles uit kunnen halen hoe zij zelf positief door het leven kunnen gaan, als voor mensen in de naaste omgeving van iemand met een beperking. Wij worden vaak geheel ten onrechte niet voor vol aangezien, maar wij kunnen net zo goed een waardevolle bijdrage aan deze samenleving als ieder ander leveren. Het schrijven is voor mij echt een uitlaatklep geweest. Het heeft mij geholpen de trauma’s uit mijn jeugd te verwerken en de zin van het leven te blijven zien.”

Theo volgde uiteindelijk zijn droom en werd vrachtwagenchauffeur. De werkdruk daar was echter zo hoog dat hij dat niet vol kon houden. Via een ‘Melkertbaan’ bij De Blenke kwam hij terecht bij wat nu BMN bouwmaterialen is. Na een operatie aan zijn rug werd heeft hij nog even gewerkt, waar na zijn ontslag bleek dat hij volledig afgekeurd was.

Het boek is tot stand gekomen met medewerking van co-schrijfster Anja Kalkman en Jordy Rensen heeft voor de mooie cover gezorgd. Het boek is te koop bij Theo (theogalgenbeld@gmail.com), Primera Hofman en binnenkort waarschijnlijk bij Cigo Spithoff en de Readshop.