Column: Een ‘af’ plan

Ik had het nog nooit gehoord of gelezen: een ‘af’ plan, maar ik vond het wel een mooie uitdrukking. Ook duidelijk en onomwonden. Een plan dat af is en waar we als omwonenden van het Tunneldak, ofwel het Leo ten Brinkeparkje nog wel iets over mogen zeggen en vragen. “We weten uit reacties en eerdere participatiemomenten grotendeels welke wensen en klachten er zijn, en zullen ook toelichten wat we hierin wel kunnen meenemen. Bijvoorbeeld waarom we geen speeltoestellen kunnen plaatsen, hondenpoep overlast etc. Wel is er natuurlijk ruimte om suggesties mee te geven of kleine aanpassingen te doen”. lees ik in het schrijven van de afdeling Groen van de gemeente.

Participeren, meepraten over je woon- en leefomgeving, ‘want het is toch jullie buurt‘ staat hoog in het vaandel van onze overheden, maar is geen sinecure kan ik u zeggen. Want kom maar eens met een plan waar iedereen zich in kan vinden. Er zijn buurtbewoners die alles het liefst strak en netjes willen, anderen kan het niet wild genoeg zijn. De één ergert zich mateloos aan hondenpoep of zwerfafval, de ander haalt er de schouders over op. Op een inspraakavond zijn er een paar (meestal dezelfden) die hun mond opendoen, anderen vinden achteraf van alles, en nog weer anderen wenden zich teleurgesteld af, ‘blijkbaar kijk ik er echt totaal anders tegenaan’.

Helemaal niet verkeerd dus zo’n ‘af’ plan waar je nog wat over mag zeggen en vragen. Al vraag ik me wel af welke reacties en eerdere participatiemomenten de afdeling Groen bedoelt. Ik heb geen vragenlijst of iets dergelijks gezien.

De krant en weekbladen zijn ook niet gelezen merk ik. Daar was te lezen dat Jan Verhoek, onze cultuurburgemeester, heeft gepleit voor een kunstwerk in het parkje. Cor Kolthof heeft een leuke suggestie voor zo’n kunstwerk gedaan. In de mail lees ik er niets over.

Ik laat me verrassen op 1 februari, of misschien ga ik niet eens. Als er meer kleur in het parkje komt vind ik het helemaal goed. De voorbijgangers in het parkje geven mijn uitzicht kleur. Ik geniet er van: de hardloper, de jonge vader met zijn kind, de haastige man met zijn enthousiaste hondje, de oude mevrouw schuifelend achter haar rollator, de hooggehakte dame met een grote kleurige bos bloemen, het ambtenarenkorps tijdens hun lunchwandeling. U moest eens weten wat een mooi uitzicht ik heb. Iedere dag opnieuw.

weedebee