Gedichten en foto’s van Diny en Roelie

HELLENDOORN - Roelie van de Vegt en Diny Groothalle lieten de presentatie van hun boek ‘Een jaar langs de Regge’ wat onwennig, maar met een grote lach op het gezicht over zich heen komen. Overweldigd door de grote hoeveelheid vrienden, familie en andere belangstellenden die dinsdagavond 3 oktober bij In de Tonne aanwezig waren?

“Dit is echt geweldig en had ik me er van te voren niet bij voorgesteld”, zegt Roelie tussen de bedrijven door, terwijl ze vrolijk nog wat bekenden gedag zwaait. “Ik ben ontzettend trots op ons boek, maar ik ben ook blij dat het af is.” Ze lacht hartelijk. “Het begon min of meer als grapje aan de bar bij het Dialectcafé. Een bekende die mijn fotografiekunsten volgt op sociale media zei dat ik er een boek van moest maken. ‘Dat wil ik wel, maar ik kan niet schrijven’, was mijn reactie. Prompt zei iemand anders, ik meen Dinand, dat dat geen probleem was, omdat er een schrijver achter me stond. Dat bleek Diny te zijn. We kwamen in gesprek en het idee kreeg steeds meer vorm. Wat ik me toen nog niet realiseerde, was hoe moeilijk het is om de juiste foto’s uit te zoeken. Zonder Vladimir (Dobrasinovic, fotograaf - red.) had ik het niet klaargespeeld. En Diny heeft er precies de goede gedichten bij geschreven.”

Frits Korver heet iedereen hartelijk welkom bij de presentatie, namens Uutgeverieje ‘n Boaken, en spreekt zijn verwondering en blijdschap uit over het feit dat er zoveel mooie foto’s bij de Regge gemaakt kunnen worden. Dat het een mooie, meanderende rivier is geworden, terwijl het jaren geleden gewoon een open riool was, waarop ook Ten Cate afvalwater loosde.

Na deze opening interviewt Dinand Webbink de beide dames en deelt hun eerste reactie toen zij het boek voor het eerst in handen kregen. “Diny kreeg het boek en zei wel achttien keer achter elkaar ‘schitterend, schitterend’. Roelie bekeek het boek eens goed en zei toen ‘valt me niet tegen’. En dat geeft gelijk aan hoe kritisch zij tijdens het hele proces was. Ze heeft me diverse keren op het hart gedrukt dat de kleuren wel goed moesten zijn.”

Nadat Roelie verteld heeft hoe zij in coronatijd met fotograferen begon en vooral veel langs de Regge bezig was, vertelt Diny hoe haar dichtcarrière tot stand kwam. “Ik vond schrijven altijd al leuk en voor de wedstrijd van de Johanna van Burenstichting in 2003 stuurde ik het gedicht ‘Dagdreumen’ in, over de watertoren in Daarle. Dat dit gedicht in een bundel werd geplaatst smaakte naar meer en zo kwam er een paar jaar later een gedichtenbundel van mij uit, in samenwerking met Herman Kampman. Van het een kwam het ander en nu vragen diverse organisaties mij met enkele regelmaat om gedichten voor te dragen. Ik schrijf vooral in het Sallands, maar heb de gedichten in het boek ook in het Nederlands vertaald, zodat het boek voor iedereen te lezen is.”

Tijd voor een luchtig intermezzo met Heman Kampman die zijn best heeft gedaan oude gedichten over de Regge boven water te krijgen. Dat dit niet gelukt is, is niet zo verwonderlijk, want de rivier was vroeger immers een open riool, waarover weinig poëtisch te schrijven viel. Hij looft Roelie en Diny dat zij erin geslaagd zijn zo’n mooi boek samen te stellen. Hierop zingt Bert Jansen zijn Reggelied en zien de aanwezigen het filmpje dat daar bij hoort en via een qr-code in het boek te zien is.

Tot slot mag Evert Dijk, beheerder bij de Regge namens het Overijssels Landschap, het eerste exemplaar dan officieel in ontvangst nemen. Hij is geroerd dat er zo’n prachtig eerbetoon aan de natuur rondom de Regge is gemaakt en hoopt dat veel mensen hiervan zullen genieten. “Je realiseert je vaak niet hoe mooi de natuur in jouw eigen omgeving is, tot je een tijdje bent weggeweest, of je het op foto’s van anderen ziet...”

Als het officiële gedeelte erop zit, neemt de man van Roelie, Wim, het woord. Volgens Roelie en Diny was het de afgelopen weken flink afzien voor hem, omdat de dames heel veel bij elkaar zaten en weinig tijd hadden voor eten koken of andere dingen. “Toen Roelie aan het boek begon, wist ik niet zo goed wat ik ervan moest denken. Een fotoboek met gedichten. Ik ben niet zo van de gedichten...” Hij kijkt de zaal rond. “En toen zag ik een eerste proefdruk. De gedichten van Diny passen zo perfect bij de foto’s dat ze het boek twee keer zo mooi maken. Ik ben trots op beide dames.”