
‘Komt wel weer iets moois op mijn pad’
Human InterestNIJVERDAL - Al jaren is Margreeth Krommendijk een bekend gezicht in de Hellendoornse gemeenteraad. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen (2022) was ze lijsttrekker van de ChristenUnie en kwam met één zetel in de raad.
Dat het gemeenteraadswerk veel van iemand vraagt, bleek wel toen Margreeth een aantal maanden geleden ziekteverlof opnam. “Het lukte mij niet langer alle ballen in de lucht te houden”, vertelt Margreeth daarover. “Het voelde voor mij alsof ik aan het jongleren was, waarbij een van de ballen een sloopkogel was. Dat houd je niet lang vol. Ik was er echt van overtuigd dat ik met zestien weken verlof mijn batterij weer zover op kon laden dat ik er weer tegen kon, maar dat blijkt toch niet het geval.”
Ze benadrukt dat de onrust in de gemeenteraad hier niet aan ten grondslag ligt. “Het ligt niet aan de gemeente Hellendoorn en alles wat hier gaande is. Natuurlijk speelt het mee, maar alleen omdat de onrust mij veel energie kostte. Er speelde heel veel en met mijn grote verantwoordelijkheidsgevoel heb ik geprobeerd een verbindende rol in het geheel in te nemen. Dat is slechts ten dele gelukt. Wat mij daarin veel zorgen baart, is het feit dat de landelijke overheid steeds meer grote dossiers op het bordje van de gemeente legt, waarvan wij de gevolgen niet kunnen overzien. Dat levert gewoon teveel verwarring en onbegrip op. De gemeente kent een ‘lekenbestuur’, mensen die het allemaal naast hun gewone (fulltime) baan doen. Ik was regelmatig twintig uur per week bezig met mijn raadswerk, naast mijn baan in het onderwijs en mijn gezin met puberende kinderen.”
Margreeth geeft aan dat zij het heel moeilijk vindt terug te stappen, maar dat zij eraan onderdoor gaat als ze doorgaat. “Ik kan dingen niet half doen, ik ga er altijd helemaal voor. Ik ben gedreven en perfectionistisch. Dat blijkt ook wel uit het feit dat ik in mijn eentje het werk van twee raadsleden probeerde te doen. Tijdens onze vorige raadsperiode hadden we twee zetels, dit keer één. De afgelopen jaren heb ik mijn eigen taken uitgevoerd, maar probeerde ook al het andere erbij te doen. Dat was teveel van het goede.” Ze lacht.
“Tijdens mijn ziekteverlof heb ik het raadswerk helemaal niet echt gemist. Ik heb bewust volledig afstand genomen om flink bij te tanken en te zorgen dat de tank weer echt vol raakte. Nu ik op het punt sta te beginnen, merk ik dat mijn tank nog helemaal niet vol is. Dat, plus het feit dat ik het werk niet gemist heb, maakte het voor mij een logische stap te stoppen met mijn raadswerk. Gelukkig heeft Laurens het tijdens mijn verlof goed gedaan en hij wil graag verder. Ik draag het stokje dus met alle vertrouwen over en ga proberen wat van mijn rust te genieten. Daarna komt er wel weer iets moois op mijn pad.”
Margreeth neemt 5 juli definitief afscheid, waarna Laurens Samsen haar taken officieel overneemt.















